نحوه کار با نشانه‌گذاری سفارشی XML در .NET

مرحله 1: خواندن داده‌های سفارشی XML از یک سند

Document.CustomXmlParts یک CustomXmlPartCollection برمی‌گرداند — همان مکانیزمی که Word برای پشتیبانی از کنترل‌های محتوا با نقشه‌برداری XML استفاده می‌کند. مجموعه را تکرار کنید، یا زمانی که قبلاً می‌دانید به کدام بخش نیاز دارید، GetById(id) را صدا بزنید تا یک CustomXmlPart دریافت کنید. هر بخش Id را ارائه می‌دهد، یک آرایه بایتی Data که XML خام را نگه می‌دارد، یک DataChecksum برای تشخیص این‌که آیا داده تغییر کرده است بدون مقایسه بایت به بایت کامل، و Schemas — یک CustomXmlSchemaCollection که فهرست طرح‌واره‌های XML مرتبط با آن را نشان می‌دهد.

مرحله 2: افزودن یا به‌روزرسانی یک بخش سفارشی XML

با فراخوانی CustomXmlPartCollection.Add(id, xml) همراه با یک رشتهٔ شناسه و محتوای XML یک بخش را به‌صورت مستقیم ایجاد کنید، یا یک CustomXmlPart را به‌طور جداگانه بسازید و به Add(part) پاس بدهید. برای حذف داده‌ها، از RemoveAt(index) در موقعیت خاصی استفاده کنید یا از Clear() برای حذف تمام بخش‌ها استفاده کنید. هنگام کپی‌کردن داده‌های سفارشی XML بین اسناد، به‌جای خواندن مجدد و افزودن دوبارهٔ خام XML، از CustomXmlPart.Clone() (یا Clone() مجموعه) بر روی بخش منبع استفاده کنید، سپس کلون را به Document.CustomXmlParts سند هدف اضافه کنید.

مرحلهٔ ۳: مدیریت طرح‌واره‌های مرتبط با یک بخش

CustomXmlPart.Schemas به یک CustomXmlSchemaCollection می‌رسد که URIهای طرح‌واره مرتبط با بخش را به‌عنوان رشته‌های ساده به‌جای اشیاء طرح‌واره تجزیه‌شده پیگیری می‌کند. از Add(value) برای ثبت یک URI طرح‌واره استفاده کنید، Remove(name) یا RemoveAt(index) برای حذف یک URI، IndexOf(value) برای یافتن یک URI، و Clear() برای حذف همهٔ آن‌ها. Count تعداد URIهای طرح‌واره‌ای که در حال حاضر با بخش مرتبط هستند را گزارش می‌دهد.

مرحلهٔ ۴: کار با بخش‌های سفارشی در سطح بسته

همهٔ بخش‌های غیرقابل مشاهده در یک بسته OOXML لزوماً XML سفارشی نیستند. Document.PackageCustomParts یک CustomPartCollection از اشیاء CustomPart برمی‌گرداند — بخش‌های دلخواهی که در بسته ذخیره شده‌اند، مانند بخش‌هایی که توسط برنامهٔ دیگری که فایل را دست‌کاری کرده اضافه شده‌اند. هر CustomPart دارای Name، ContentType، RelationshipType، یک آرایه بایت Data و یک پرچم IsExternal است که نشان می‌دهد آیا یک ارجاع خارجی است نه محتوای جاسازی‌شده. Add(part)، RemoveAt(index) و Clear() مجموعه را به همان شیوهٔ CustomXmlPartCollection مدیریت می‌کنند. هنگامیکه بخشی که سند شما باید داشته باشد در مجموعهٔ XML سفارشی ظاهر نمی‌شود، PackageCustomParts را بررسی کنید — نه CustomXmlParts.

مرحلهٔ ۵: بررسی برچسب‌های هوشمند قدیمی و ویژگی‌های آن‌ها

SmartTag یک نوع گره است (NodeType.SmartTag، ساخته شده با SmartTag(doc)) که یک برچسب هوشمند قدیمی Word را که دور متن شناسایی‌شده پیچیده شده است، نشان می‌دهد. برای شناسایی این‌که کدام شناسایی‌کننده برچسب را ایجاد کرده است، Element و Uri را همراهاً بررسی کنید، سپس Properties را بخوانید — یک CustomXmlPropertyCollection — برای داده‌های ساختاری که شناسایی‌کننده به آن الصاق کرده است. درون یک CustomXmlPropertyCollection، ایندکس‌گر (مثلاً properties["MyProp"]) یا Contains(name) یک ویژگی خاص را جستجو می‌کنند، IndexOfKey(name) موقعیت آن را برمی‌گرداند، و Remove(name)/RemoveAt(index)/Clear() ورودی‌ها را حذف می‌کنند؛ هر CustomXmlProperty با CustomXmlProperty(name, uri, value) ساخته می‌شود و Name، Uri و Value را نمایان می‌کند. چون SmartTag از CompositeNode ارث می‌گیرد، در درخت سند مانند گره‌های دیگر شرکت می‌کند و Accept(visitor)، AcceptStart(visitor) و AcceptEnd(visitor) را برای پیمایش مبتنی بر DocumentVisitor پشتیبانی می‌کند.