Jak zbudować siatkę 3D programowo w TypeScript

Krok 1: Zainstaluj @aspose/3d

npm install @aspose/3d

Nie są wymagane żadne natywne dodatki ani biblioteki systemowe. Pakiet zawiera definicje typów TypeScript.

Minimum tsconfig.json:

{
  "compilerOptions": {
    "target": "ES2020",
    "module": "commonjs",
    "moduleResolution": "node",
    "esModuleInterop": true,
    "strict": true
  }
}

Krok 2: Utwórz scenę i węzeł

Scene jest kontenerem najwyższego poziomu. Cała geometria musi być dołączona do Node wewnątrz drzewa sceny:

import { Scene } from '@aspose/3d';

const scene = new Scene();
const node = scene.rootNode.createChildNode('triangle');

createChildNode(name) tworzy nazwany węzeł i podłącza go jako dziecko bieżącego węzła. Zwrócony obiekt Node to miejsce, w którym w kroku 7 podłączysz siatkę.

Krok 3: Utwórz Mesh Object

Mesh przechowuje pozycje wierzchołków i definicje wielokątów. Utwórz jeden z opcjonalną nazwą:

import { Mesh } from '@aspose/3d/entities';

const mesh = new Mesh('triangle');

Siatka zaczyna się pustą: brak wierzchołków i brak ścian. Dodajesz je w kolejnych krokach.

Krok 4: Dodaj punkty kontrolne (wierzchołki)

Punkty kontrolne to pozycje wierzchołków w przestrzeni lokalnej. Przenieś wartości Vector4 do mesh.controlPoints. Czwarty składnik (w) jest 1 dla pozycji:

import { Vector4 } from '@aspose/3d/utilities';

mesh.controlPoints.push(new Vector4(0.0, 0.0, 0.0, 1.0)); // index 0
mesh.controlPoints.push(new Vector4(1.0, 0.0, 0.0, 1.0)); // index 1
mesh.controlPoints.push(new Vector4(0.5, 1.0, 0.0, 1.0)); // index 2

Odwołujesz się do tych pozycji za pomocą ich indeksu zerowego przy definiowaniu ścian wielokątów.

Krok 5: Utwórz ściany wielokąta

createPolygon() definiuje twarz, wymieniając indeksy wierzchołków w kolejności. Trzy indeksy tworzą trójkąt:

mesh.createPolygon(0, 1, 2);

Możesz także definiować czworokąty (cztery indeksy) lub dowolne wielokąty dla formatów, które je obsługują. Dla glTF biblioteka automatycznie trianguluje czworokąty i n‑kąty podczas eksportu.

Krok 6: Dodaj normale wierzchołków

Normalne poprawiają jakość renderowania. Użyj mesh.createElement(), aby utworzyć VertexElementNormal, zbierz wektory normalnych do tablicy, a następnie wywołaj setData(), aby je zapisać. Getter data zwraca kopię obronną — dodawanie do niej nie ma wpływu. Używaj FVector3 (liczba zmiennoprzecinkowa pojedynczej precyzji) dla danych normalnych, nie Vector4.

import { VertexElementNormal } from '@aspose/3d/entities';
import { VertexElementType, MappingMode, ReferenceMode } from '@aspose/3d/entities';
import { FVector3 } from '@aspose/3d/utilities';

const normals = mesh.createElement(
    VertexElementType.NORMAL,
    MappingMode.CONTROL_POINT,
    ReferenceMode.DIRECT
) as VertexElementNormal;

// Build the normal array, then call setData() — do NOT push to normals.data
normals.setData([
    new FVector3(0, 0, 1), // normal for vertex 0 (pointing +Z)
    new FVector3(0, 0, 1), // normal for vertex 1
    new FVector3(0, 0, 1), // normal for vertex 2
]);

MappingMode.CONTROL_POINT oznacza jedną normalną na wierzchołek. ReferenceMode.DIRECT oznacza, że tablica danych jest indeksowana bezpośrednio przez indeks wierzchołka wielokąta.

Krok 7: Dołącz siatkę i zapisz jako glTF

Przypisz siatkę do węzła za pomocą node.entity, a następnie zapisz scenę:

import { GltfSaveOptions, GltfFormat } from '@aspose/3d/formats/gltf';

node.entity = mesh;

const saveOpts = new GltfSaveOptions();
scene.save('triangle.gltf', GltfFormat.getInstance(), saveOpts);
console.log('Triangle mesh saved to triangle.gltf');

Aby zamiast tego wygenerować pojedynczy, samodzielny plik .glb, ustaw saveOpts.binaryMode = true i zmień rozszerzenie pliku wyjściowego na .glb.