Przypadki użycia
Aspose.HTML FOSS dla Python celuje w pracę po stronie serwera HTML, gdzie przeglądarka jest niedostępna lub niepożądana. To są scenariusze, wokół których zbudowano API.
Czyszczenie i przepisanie przechowywanego HTML
Usługi backendowe, które przyjmują przesłane przez użytkownika HTML, analizują je za pomocą HTMLDocument.parse(), przekształcają poprzez operacje Document i Element oraz serializują wynik — z odzyskiwaniem błędów zgodnym ze standardami, które pochłania wszelki nieprawidłowy znacznik przychodzący.
Weryfikacja wygenerowanego znacznika w CI
Zestawy testów asercjonują strukturę tak samo, jak własne przykłady tej bazy wiedzy: budują lub parsują drzewo, a następnie sprawdzają atrybuty, potomków i — unikalnie — obliczone style za pomocą Element.get_computed_style(), dzięki czemu regresja arkusza stylów powoduje niepowodzenie testu, a nie produkcji.
Obliczanie stylów bez przeglądarki
Narzędzia do e-maili i sanitizery muszą znać styl, do którego faktycznie rozwiązuje się element. Warstwa CSSOM odpowiada rzeczywistą kaskadą — uwzględniając specyficzność, !important i dziedziczenie — w czystym Python, bez potrzeby uruchamiania przeglądarki headless.
Pobieranie starszych dokumentów
Archiwa przychodzą jako bajty w nieznanych kodowaniach. detect_encoding() klasyfikuje je (BOM i meta-prescan), get_canonical_name() normalizuje chaos etykiet, a zachowanie odzyskiwania parsera radzi sobie z markupem sprzed dziesięcioleci.
Narzędzia na poziomie tokenów
Lintery i pre-przejścia sanetyzatora bezpośrednio konsumują wyjście Tokenizer.tokenize(), sprawdzając atrybuty StartTagToken zanim powstanie jakiekolwiek drzewo.
Kontrolowane przetwarzanie skryptów
Dokumenty wymagające skryptowania uruchamiane są pod JSContext z dostępem do modułów ograniczonym przez ModuleRegistry i ModuleLoadPolicy — skryptowanie w razie potrzeby, sandboxowane z natury.
