Jak pracować z niestandardowym znaczkiem XML w .NET

Krok 1: Odczytaj niestandardowe dane XML z dokumentu

Document.CustomXmlParts zwraca CustomXmlPartCollection — ten sam mechanizm, którego Word używa do obsługi kontrolek treści mapowanych na XML. Iteruj kolekcję lub wywołaj GetById(id), gdy już wiesz, której części potrzebujesz, aby uzyskać CustomXmlPart. Każda część udostępnia Id, tablicę bajtów Data zawierającą surowe XML, DataChecksum służącą do wykrywania, czy dane uległy zmianie bez pełnego porównania bajtów, oraz Schemas — CustomXmlSchemaCollection wymieniające schematy XML z nią powiązane.

Krok 2: Dodaj lub zaktualizuj niestandardową część XML

Wywołaj CustomXmlPartCollection.Add(id, xml) z ciągiem identyfikatora i zawartością XML, aby utworzyć część bezpośrednio, lub skonstruuj CustomXmlPart osobno i przekaż go do Add(part). Aby usunąć dane, użyj RemoveAt(index) na określonej pozycji lub Clear(), aby usunąć każdą część. Przy kopiowaniu niestandardowych danych XML między dokumentami, użyj CustomXmlPart.Clone() (lub kolekcji Clone()) na części źródłowej zamiast ponownego odczytu i ponownego dodania surowych XML, a następnie dodaj klon do Document.CustomXmlParts dokumentu docelowego.

Krok 3: Zarządzaj schematami powiązanymi z częścią

CustomXmlPart.Schemas osiąga CustomXmlSchemaCollection, który śledzi URI schematów powiązane z częścią jako zwykłe ciągi znaków, a nie jako zparsowane obiekty schematu. Użyj Add(value), aby zarejestrować URI schematu, Remove(name) lub RemoveAt(index), aby usunąć jeden, IndexOf(value), aby go znaleźć, oraz Clear(), aby usunąć je wszystkie. Count informuje, ile URI schematów jest obecnie powiązanych z częścią.

Krok 4: Pracuj z niestandardowymi częściami na poziomie pakietu

Nie każda niewidoczna część w pakiecie OOXML jest niestandardowym XML. Document.PackageCustomParts zwraca CustomPartCollection obiektów CustomPart — dowolne części przechowywane w pakiecie, takie jak części dodane przez inną aplikację, która zmodyfikowała plik. Każdy CustomPart posiada Name, ContentType, RelationshipType, tablicę bajtów Data oraz flagę IsExternal wskazującą, czy jest to odwołanie zewnętrzne, a nie osadzona zawartość. Add(part), RemoveAt(index) i Clear() zarządzają kolekcją w ten sam sposób co CustomXmlPartCollection. Sprawdź PackageCustomParts — nie CustomXmlParts — gdy część, którą dokument powinien zawierać, nie pojawia się w kolekcji niestandardowych XML.

Krok 5: Sprawdź starsze inteligentne znaczniki i ich właściwości

SmartTag jest typem węzła (NodeType.SmartTag, skonstruowanym przy użyciu SmartTag(doc)) reprezentującym starszy inteligentny znacznik Word otaczający rozpoznany tekst. Sprawdź razem Element i Uri, aby zidentyfikować, który rozpoznawacz utworzył znacznik, a następnie odczytaj Properties — CustomXmlPropertyCollection — zawierający strukturalne dane dołączone przez rozpoznawacz. W obrębie CustomXmlPropertyCollection, indeksator (np. properties["MyProp"]) lub Contains(name) wyszukują określoną właściwość, IndexOfKey(name) zwraca jej pozycję, a Remove(name)/RemoveAt(index)/Clear() usuwają wpisy; każdy CustomXmlProperty jest konstruowany z CustomXmlProperty(name, uri, value) i udostępnia Name, Uri oraz Value. Ponieważ SmartTag dziedziczy po CompositeNode, uczestniczy także w drzewie dokumentu jak inne węzły, obsługując Accept(visitor), AcceptStart(visitor) i AcceptEnd(visitor) dla przechodzenia opartego na DocumentVisitor.